ਅਸੀਂ ਹਾਰ ਦਿੰਦੇ ਹਾਂ
ਕਿਊਬਾ, ਯੂਐਸਐਸਆਰ ਦੇ ਪਤਨ ਦੇ ਮੁੱਦੇ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਸਮਝਾਉਣਾ ਹੈ?
ਕਿਊਬਾ, ਇਹ 1946 ਵਿੱਚ ਹੀਰੋਸ਼ੀਮਾ ਜਾਂ ਨਾਗਾਸਾਕੀ ਵਰਗਾ ਲੱਗਦਾ ਹੈ, 1970 ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਹਰ ਪਾਸੇ ਰੁਕ-ਰੁਕ ਕੇ ਮਲਬੇ ਦਾ ਢੇਰ। ਅੱਜ 53 ਸਾਲ ਹੋ ਗਏ ਹਨ, 7 ਦਸੰਬਰ, 2023, ਇਹ ਤਰੀਕਾਂ ਨਾਲ ਇਤਫ਼ਾਕ ਜਿਹਾ ਜਾਪਦਾ ਹੈ।
ਬਰਲਿਨ ਦੀ ਕੰਧ ਬਿਨਾਂ ਤੋਪ ਦੇ ਗੋਲੀ ਦੇ, ਬਿਨਾਂ ਬੰਬ ਦੇ, ਬਿਨਾਂ ਮੋਰਟਾਰ ਦੇ, ਬਿਨਾਂ ਗ੍ਰੇਨੇਡ ਦੇ, ਬਿਨਾਂ ਟਾਰਪੀਡੋ ਦੇ, ਸਿਰਫ ਇਕੱਲੇ ਸਲੇਜਹਥਰਾਂ ਦੇ ਡੋਮਿਨੋ ਵਾਂਗ ਡਿੱਗਦੀ ਹੈ।
ਯੂਐਸਐਸਆਰ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਫੈਕਟਰੀਆਂ ਵਿੱਚ ਉਤਪਾਦਕਤਾ ਤੁਰੰਤ ਘਟ ਗਈ, ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਹੁਣ ਨਾ ਡਰ ਸੀ, ਨਾ ਹਿੰਮਤ, ਨਾ ਉਤਸ਼ਾਹ, ਨਾ ਨਫ਼ਰਤ।
ਉਦਾਸੀਨ ਅਤੇ ਉਦਾਸੀਨ, ਜ਼ੋਂਬੀ ਲੋਕਾਂ ਵਾਂਗ ਬੇਹੋਸ਼।
ਉੱਤਰੀ ਅਮਰੀਕਾ ਦੇ ਕਾਲੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਇੰਨਾ ਕੁੱਟਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਹੁਣ ਦੁਬਾਰਾ ਪੈਦਾ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ।
ਨੌਰਡਿਕ ਨਾਚੋਜ਼ ਹੁਣ ਜ਼ੁਲਮ ਕੀਤੇ ਗਏ, ਕਮਜ਼ੋਰ, ਕਮਜ਼ੋਰ, ਤਾਕਤਵਰ, ਅਧਿਕਾਰਤ, ਸਸ਼ਕਤ, ਸਵੈ-ਨਿਰਭਰ, ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਔਰਤਾਂ ਨਾਲ ਰਿਸ਼ਤੇ ਬਣਾਉਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦੇ।
ਮੱਧ-ਸ਼੍ਰੇਣੀ ਦੇ ਗੋਰਿਆਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਨਾ ਦੇਣ ਯੋਗ ਗਿਰਵੀਨਾਮੇ ਛੱਡ ਦਿੱਤੇ।
ਸੰਸਾਰ ਪੂੰਜੀਵਾਦੀ ਅਤੇ/ਜਾਂ ਸਮਾਜਵਾਦੀ ਦਮਨ 'ਤੇ ਆਧਾਰਿਤ ਜੀਵਨ ਸ਼ੈਲੀ ਨੂੰ ਛੱਡ ਰਿਹਾ ਹੈ।
Nenhum comentário:
Postar um comentário