Thomas de Aquino et V argumenta

 Thomas de Aquino et V argumenta

Tale argumentum vetus non est bonum, quod tam vetus est, neque id malum, quia vetus est, quod modo disceptatione et studio diu et certe confirmatum et inculcatur, tum refellitur et oppugnatur, h.c. est alius impetus: quaestio tautologica est et limitata: Deus est?

Vnum genus dei tractamus. Habeo alium alium Deum, imo alios deos, ideoque in hanc disputationem de uno monotheistico seu henotheistico non convenit. Ut hanc disputationem accipiam, opus est Deo adhaerere, quod unum est huius quaestionis, iam exclusis hypothesi solii dei, recedo vel expellor ab hac tabula.

Quid de Deo disputas?

Unicum hunc Deum non agnosco, ergo unicus Deus esse non potest nisi iis, qui de solo Deo suo disputare volunt, sed iis, qui plures deos habent, ne dici quidem potest haec disputatio.

Rogo ergo quis iste tuus unicus Deus similis est, quomodo eum potes describere ut illum cognoscam et cognoscam?

Postremo quaero quid sit esse?

S. Thomae Aquinatis argumenta quinque de invictis probationibus Dei existentiae improbabiles sunt nec impugnari possunt;

1 - Omne initium habet;

2 - Omnia causam habet;

3 - Est omnibus propositum;

4 - Quod ex uno statu ad alterum constanter fluit;

V. Quod omne, quod est, creatum est, et unum diem finiet.

Unde haec procedunt et probare possunt has paralogias per se notas?

Eaedem voces lusus sunt sine sensu empirico et epistemologico, sensu communi et intuitu theologico.

Affirmationes propriae, quae solum occultant falsum syllogismum sophisticum dictionum, quae a priori negari non potest, cum dicit "veritatem non esse absolutam", negatur haec locutio vera esse; sicut haec locutio "mori", est in grammatica, sed inanis est significationis scientificae, licet grammatice et semantically perfecta.

Hi permissivi sunt lusi linguistici in arte poetica ut zêmulas canant.